Sararat's profile元気ギフトでございます Genki gifutoPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
May 31 Okashi SWEET SWEET SWEETวันนี้มีนัดกับพี่สาวโฮสสองไปดูภาพเขียนสีน้ำมัน ตั้งแต่มาญี่ปุ่นรู้สึกเป็นไฮโซขึ้นเยอะ ตอนอยู่ไทย ช้านไม่เคยคิดจะมีกะจิตกะใจไปดูพวกพิพิธพัณฑ์ศิลปะ ภาพเขียน พวกคอนเสริต์คลาสสิคอะไรประมาณนี้เลยนะ มานี้ก็ได้อาศัยตามๆโฮสไป ได้กลิ่นผู้ดีติดมาบ้าง เหอๆ คือพอดี โฮสแม่คนที่สองเค้าชอบเขียนภาพสีน้ำมันอ่ะ แล้วภาพวาดเจ๊แกก็ได้แสดงด้วย พวกเราก็เลยไปดูกัน คือโครตเซียน เวลาไปดูใกล้ๆแบบระเอียดยิบ ประมาณว่าคิดได้ไงเนี่ย มีอยู่ภาพนึงเป็นแบบถ้ามองใกล้ๆ จะไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ถ้าถอยออกมาอีกสองก้าวก็จะเห็นว่ามันเป็นภาพโตเกียวตอนกลางคืนที่มองเห็นโตเกียวทาวเวอร์ด้วยอ่ะ ไอช้านก็ไม่ใช่พวกอารมณ์ศิลปะซะด้วย ตอนจะกลับ ไปเจอคุณลุง เค้าก็มาชวนคุยเอาซะงั้น แล้วพอเราบอกว่าเรามาจากไทย เค้าก็ประมาณว่าเล่าเรื่องประเทศไทยซะยาวเหยียด คือเล่าทั้งเรื่องดีและเรื่องไม่ดีอะนะ เค้าก็เล่าประมาณว่าที่สนามบินประเทศไทย ห้ามวางกระเป๋าเอาไว้เด็ดขาด เพราะไม่นั้นจะถูกขโมย โฮสพี่เราทำหน้าตกใจ ช้านก็ไม่รู้จะอธิบายไงดีหว่ะ จะอธิบายว่ามันเป็นกฎของสนามบิน ประมาณว่าเค้ากลัวระเบิด ถ้าเห็นกระเป๋าตั้งไว้ไม่มีเจ้าของ เจ้าหน้าที่ก็จะเก็บไปทันที ก็กลัวโฮสพี่จะยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่ไม่กล้ามาไทย อุตส่าสร้างแต่อิมเมจดีดีเอาไว้ แง่ว
พอไปดูภาพว่าเสร็จ เราก็ไปเที่ยวเมืองขนมกัน ประมาณว่าเป็นเมืองเก่า มีแต่บ้านสไตล์รุ่นโดราเอมอน มีขนมกับของเล่นสมัยก่อนขายเยอะแยะมากมาย นึกถึงร้านโชห่วยตอนสมัยอยู่ประถมที่ชุมพรอ่ะ นึกถึงอาแปะที่ชอบโกงราคาลูกอม บางทีก็สามเม็ดบาท บางทีก็สองเม็ดบาท ตลกแก ตอนนี้ก็คงไม่มีแล้วหล่ะ งึม ก็กินๆเสร็จ เราก็กลับกัน ไอตอนกลับดันหลงไปหลงมา กว่าจะถึงบ้านก็ทุ่มนึงพอดี เราก็เข้าไปทักทายโฮสสองก่อนกลับ กรี้ด เจอโอนี่ซังด้วยหล่ะ แต่เค้ากำลังจะออกไปข้างนอกพอดี แต่ก็ยังดีก่าไม่ได้เจออ่ะเนอะ เงอะ ได้ข่าวว่าพี่แกจะแต่งงานปีสองปีนี้ กรี้ด++++ ม่ายจริงช่ายมั๋ย เหอๆ แล้วช้านไปเกี่ยวไรด้วยอ่ะ มันเรื่องของเค้าง่ะ อีกอย่างพี่แกก็อายุมากแล้วนะเงอะ ช่างเหอะ แค่แอบปลื้มก็เท่านั้น หรือใช้ศัพท์อีกอย่างว่า ชื่นชมในการทรงสร้าง เหอๆ ประมาณนั้น
ช่วงนี้ขออัพไดเยอะๆ เพราะว่าเหลือเวลาที่ญี่ปุ่นอีกแค่เดือนเดียว อยากให้ทุกวันต่อจากนี้ถูกMemoryเอาไว้อ่ะ
วันนี้ขอจบเพียงเท่านี้นะง่ะ
โอยาซึมิ
คิดถึงทุกคนน้า
อันนี้ภาพที่โฮสแม่เราวาด รูปโรงเรียนอนุบาล
เมืองขนม (คนนั้นพี่สาวเรา ตอนแรกบอกให้ยืนหันหลังเป็นโมเดล พอนับหนึ่งสองสาม เจ๊ก็ก็หันมาพีสซะงั้น)
May 30 KABUKIเมื่อวานไปดูคาบูคิมาหล่ะ มันเป็นการแสดงอย่างหนึ่งของญี่ปุ่น เราบอกอาจารย์ที่โรงเรียนว่าอยากดูมากมาย เค้าก็เลยไปหาตั๋วมาให้ ทำไมอาจารย์แกดีกะเราอย่างงี้อ่ะ แบบต้องจองล่วงหน้าข้ามปีเลยอ่ะ แต่ดีที่เพื่อนอาจารย์เค้าเป็นแฟนคาบูคิอยู่แล้ว ก็เลยมีตั๋วมาเผื่อแผ่เราด้วย แต่วันนั้นอาจารย์แกไม่ว่าง ก็เลยไปดูกับอาจารย์อีกคนแทน มีแต่รุ่นคุณลุง คุณป้า คุณตาคุณยายใส่กิโมโนมาดูกันอ่ะ แล้วก็ได้ไปเจอเพื่อนอาจารย์ที่ซื้อตั๋วให้เรา อายุเจ็ดสิบคนนึง เจ็ดสิบเจ็ดคนนึง แต่ยังแข็งแรงอยู่เลยอ่ะ ไม่น่าเชื่อ
คาบูคิเป็นเหมือนกับโขนบ้านเรามั้ง ใช้ผู้หญิงแสดงหมดเลย แต่มีแต่งตัวเป็นผู้ชายก็มี แต่เค้าก็ทาหน้ากันขาวจั๋ว ตลกดีอ่ะ ฉากโครตอลังการ ถึงเราจะดูไม่รู้เรื่อง แต่มันซาบซึ้งจริงๆอ่ะ พอดูเสร็จ เพื่อนอาจารย์ก็พาไปทานข้าวเย็นที่ตึกอะไรซักอย่างสูงห้าสิบชั้น เวลาขึ้นลิฟท์รู้สึกหมือมันเร็วกว่าลิฟท์ปกติทั่วไปอ่ะ เวลากินก็มองเห็นโตเกียวทาวเวอร์อ่ะ กินอาหารญี่ปุ่นแปลกๆแบบไม่เคยกินมาก่อน ก่อนกินก็จะมีพนักงานมาอธิบายที่มาให้ฟัง เป็นร้านที่โรแมนติกมากมายอ่ะ
ตอนเย็นกลับมาบ้านเจอโอนี่ซังคนโต เค้าสีไวโอลินให้ฟังอ่ะ เซียนหว่ะ แบบบอกชื่อเพลงอะไรไปเล่นได้หมดอ่ะ เราถามว่าเค้าเคยเล่นหรอ เค้าบอกว่าปล่าว แค่เคยฟังมาเฉยๆ สุดยอด แค่เคยฟังก็เล่นได้แล้วอ่ะ พี่แกปรับสายทุกๆหนึ่งนาที พอสีเพลงนึงจบก็ตั้งสายครั้งนึง ไม่เห็นมันจะเพี้ยนตรงไหนเลยอ่ะ คือเพี้ยนนิดเดียวพี่แกก็ฟังออกแล้วอ่ะ สุดยอดดดดดดดด
อันนี้คือของจริงอ่ะ กว่าจะแย่งชิงไปถ่ายด้วยได้ ต้องฝ่าด้านป้าๆแบบสาหัสอ่ะ May 29 KYOTOただいまーーーーーー
石井先生と京都に行ってきましたぁ。 最後の月だから、行かなきゃ!!すごく楽しかった。。。。。。。。色々のお寺を見学して、色々お菓子を味見した「買わないけど」！！笑
１番楽しかったのは１時間うそ舞子さんになった 。。。。。日本に来て、１番やりたかった！面白かったぁ！！！！
ยะฮู้!!!! ไปทัวร์เกียวโตกับอาจารย์ที่โหดที่สุดในโรงเรียน ในที่สุดเราก็ได้ไป โฮสไม่ยอมพาไป เลยไปอ้อนอาจารย์ที่โรงเรียนแทน เหอๆ วันแรก ไปแต่งตัวเป็นไมโกะซั งปลอม ต้องโปะหน้าให้ขาวจั๊วแล้วก็ทาปากแดงๆเล็กๆอ่ะ ตลกหว่ะ หน้าช้านกลมยังกะทาโกะยากิ เหอๆ ตอนแรกที่แต่งเสร็จไปดูกระจก หัวเราะก๊าก เหอๆ นี่ใช่ช้านเหรอเนี่ย แต่งเสร็จ ก็ออกไปเดินข้างนอกแป็บเดียว แล้วก็ถ่ายรูปๆๆ มีคนมาขอถ่ายรูปกะเราด้วยอ่ะ เค้าให้เวลาถ่ายรูป1ชั่วโมง แล้วก็ล้างหน้าออก ถึงเวลาจ่ายเงิน โอ้ว หนึ่งชั่วโมง หมื่นห้าพันเยน แพงโครตตตต แต่ก็ช่วยไม่ได้อ่ะนะ มันคือสิ่งที่อยากทำมานานแล้วอ่ะ พอถึงโรงแรมจารย์แกดูท่าทางเหนื่อยมากๆ เลยขอตัวไปนอนก่อน ส่วนเราไปเที่ยวต่อที่ห้างข้างๆโรงแรม ให้ตายเหอะ มีแต่ของน่าซื้อทั้งนั้นอ่ะ หมดตังค์ไปกะห้างข้างๆหลายพันเยนอยู่
วันที่สองก็ไปเที่ยววัด ก็ถ่ายรูปๆ แต่เนื่องจากไปกะอาจารย์ เจ๊ก็เลยอธิบายอย่างละเอียดถ่องเลยอ่ะ วันนี้เที่ยวโหดเนื่องจากไม่มีเวลา ออกวัดนู้น ไปศาลนี้ ที่เกียวโตมันมีเยอะมากๆอ่ะ ตอนเที่ยงไปกินโอเบ็นโตะอะไรซักอย่าง ชุดละสามพันเยน โหดหว่ะ แต่เราก็กินเข้าไปแล้ว ไหนๆก็มาเกียวโตทั้งที กินอะไรที่มันญี่ปุ่นๆหน่อย มันก็ไม่ใช่ว่าจะอร่อยนะ รสชาติจืดชืดตามสไตล์ญี่ปุ่น เที่ยวได้ประมาณหกเจ็ดที่ แล้วก็ต้องนั่งชินคันเซ็นกลับโตเกียวแย้ว ช้านหลับคาที่ตั้งแต่ขึ้นชินคันเซ็นจนถึงโตเกียว สนุกมากมาย อย่างน้อยๆเราก็ได้มาเกียวโตแล้วเหล่ะ เย้++++++++
ขอบคุณอาจารย์มากมาย
เอารูปมาฝากนะ
เดินไปเจองานแต่งงานแบบญี่ปุ่น
YEAH!!!I'm in kyoto
ศาลเจ้าอะไรซักอย่าง
OHHH それだけ ３千円！！！
With 先生！！！อาจารย์เรา
Kyoumisudera
Mikosan
Tea celemony
HAHAHA That's not me!!!!!
May 26 Last weekไม่ได้อัพซะนาน เรื่องงของเรื่องก็คือ พอย้ายบ้านก็ไม่ได้ใช้อินเตอร์เน็ตเครื่องตัวเอง แล้วก็พิมพ์ไทยไม่ได้ ก็เลยขี้เกียจเล่นเน็ต ตอนนี้โฮสพ่อมาติดเน็ตกับทีวีในห้องให้แล้ว คงได้เล่นกันทั้งวันทั้งคืนแน่นอน
เดือนสุดท้ายในญี่ปุ่น ชีวิตเราก็ยังยุ่งเหยิงเหมือนเดิม อาทิตย์ที่แล้วโรงเรียนเรามีกีฬาสี แต่เราไม่ได้ไปแข่งกะเค้า เพราะต้องไปเค้าค่ายของโรตารี่ เป็นอะไรทีสนุกมากๆ เพราะมันอาจเป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะได้อยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืนอย่างนี้ แบบไม่ได้หลับไม่ได้นอน คุยกันจนคอแห้ง สนุกอ่ะ รักเพื่อนๆหว่ะ
วันจันทร์กับอังคารมันหยุดชดเชย คือแบบไม่มีไรทำ ไม่อยากอยู่บ้านคนเดียวด้วย ก็เลยไปเดินเล่นฮาราจูคุซะงั้น ซื้ออะไรมาก็ไม่รู้ อยากได้เสื้อยืดคิตตี้ แต่ไมมันแพงนักหน่ะ เดินไปเจอคนไทยกลุ่มนึง เค้าก็บ่นกันว่าแพงๆๆๆๆๆๆๆ เสื้อยืดเจ็ดร้อยเยน แพงๆๆๆๆ เหอๆ นึกถึงตอนที่เรามาแรกๆก็เป็นยังงี้อ่ะ ตอนนี้ไปเจอเสื้อยืดตัวพันนึงวิ่งเข้าไปซื้อทันที เพราะมันถูก ตลกอ่ะ เราเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้เชียวเหรอ+
เมื่อวานไปสอนภาษาไทยให้กับเพื่อนๆโฮสพ่อที่กินซ่า ไปถึงตกใจอ่ะ คือคนญี่ปุ่นประมาณยี่สิบคนพูดไทยได้ เหอๆ คือพูดกันได้เกือบหมด ได้ข่าวว่าเค้าพูดกันได้สิบแปดภาษา โหว ทำได้ไงเนี่ย แต่ภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาไทยเราก็ไม่รู้เรื่องเลยอ่ะ เหอๆ
อีกเดือนนึงเท่านั้น ยังไม่อยากกลับเลยอ่ะ แง แง กลับไปคงตายแน่เลยอ่ะ ได้ข่าวว่าการบ้านเยอะซะด้วย คิดถึงทุกคนนะ เดี๋ยวซื้อป็อกกี้ไปฝาก++++
後、１ヶ月だなぁ！！！！！ホストファミリーを変わったらあまりインターネットをやらなかった。
マルちゃん！！かわいい
May Camp！！みんなが好きだなぁ！！！
When I went to amusment park with natumi chann!!! May 17 The last host familyย้ายบ้านแล้ว เย้! ดีใจไปทำเพื่อ? ตอนแรกก็ดีใจอ่ะนะ เพราะว่าไม่ชอบหมาบ้านนี้ เหอๆ แต่พอตอนลากานจริงๆ ก็น้ำตาไหลอีกแล้วอ่ะ แล้วก็ร้องกานทั้งบ้านเลย ให้ตายเหอะ ทั้งๆที่ตลอดทั้งวันก็ไม่ได้ศงไม่ได้เศร้าอะไรเลยนะ โฮสใหม่ พ่อเป็นเจ้าของแมนชั่น อยู่ติดสถานีรถไฟแล้วก็ห้างทั้งหลาย แบบเดินสองนาทีถึง ดีนะที่เป็นโฮสสุดท้าย ประมาณว่าหมดอารมณ์ช็อปไปแล้ว ไม่นั้นช้านคงสติแตก ออกช็อปทุกวันแน่เลยอ่ะ เป็นทำเลที่ดีที่สุดที่เคยอยู่มา บ้านเขาอยู่ชั้นบนสุด แต่เนื่องจากมีแต่ลูกผู้ชาย แล้วก็ห้องไม่พอ เค้าก็เลยเปิดห้องใหม่ให้เราห้องนึงอยู่ชั้นสี่ หรูหว่ะ ยังกะโรงแรม มีห้องน้ำ โอฟุโระ แล้วก็ที่ทำอาหารเล็กๆให้ด้วย ซื้อเครื่องซักผ้ากับตู้เย็นใหม่แกะกล่องมาให้เราโดยเฉพาะ ตอนแรกเค้าถามว่าจะเอาทีวีมั๋ย เราก็แบบเกรงใจ ไม่เอาก็ได้ เดี๋ยวไปดูข้างบน แต่มันแย่ตรงที่ต้องซักผ้ารีดผ้าเองหน่ะสิ แต่ช่างเหอะ มีเครื่องอบไม่ต้องเอาไปตากเหมือนอยู่ไทย เวลากินข้าว เล่นเน็ตก็ต้องขึ้นลิฟท์ไปชั้นเจ็ด ดีก็จริง แต่เหมือนต้องใช้ชีวิตอยู่คนเดียวยังไงก็ไม่รู้ แถมไม่มีเน็ตในห้องอีก ก็ดี เผื่อจะได้สงบจิตสงบใจบ้าง น้องชายที่ตอนแรกเรานั่งกังวลว่าจะเป็นไง จะมีคนคุยด้วยรึปล่าว เพราะมันมีแต่ผู้ชาย ให้ตายเหอะ น่ารักโครตๆ สเป็กช้านอีกแล้ว เหอๆ บ้านนี้เล่นไวโอลินกันอีกแล้ว ก็เล่นกันตั้งแต่สามขวบนั่นแหละ ตอนนี้น้องชายคนที่สามเป็นคอนเสิร์ตมาสเตอร์อยู่ที่โรงเรียน เท่ห์หว่ะ เวลากินข้าวก็ต้องเปิดเพลงคลาสิค แรงกว่าโฮสสองอีกอ่ะ
また、引越しします。 また、さびしい。 また、その気もちを戻ってきたぁ！！！ 「みんな！さよなら」と言いながら、涙が出ちゃった。 最後だよ。最後ホストファミリー。 早いよね！ 後１ヶ月半！考えると、さびしくなってきた。 ６番目のホストファミリーだよッ！ お母さんゎnurseデス。お父さんゎアパートの社長デス。２人弟！高１と中２（明るくて、かわいいよっ）２人お兄さん（今、一緒に住んでないけど。）で、１人優しいお祖母さん。 そして、かわいくてちっちゃい犬「マルちゃん」。私ゎアパートの４階の部屋に寝る。でも、みんなゎ７階と８階。 テレビ見る時、ご飯食べる時ゎ７階。面白いそう。 自分の部屋ゎお風呂や小さい台所や洗濯儀がある。すごいよね！でも、これから、自分でそうじとか洗濯物とかやらなきゃー！たいへんだ。 頑張ろう！！！！May 14 Just 6 week afterthisBack to Thailand at
帰国時間を決まったよッ！
7月１日 １st july
JAL 717 dpt.Narita 10.35
arr.Bangkok 15.05
มารับด้วยนะจ๊ะ อิอิ
อีกหกสัปดาห์เท่านั้น จะกลับไทยแล้วนะ เพื่อนๆเป็นไงกันบ้าง อยากรู้ว่าใครอยู่ห้องเดียวกะเราบ้างอ่ะ กลับไปตายแน่ๆ อยู่นี่ไม่ได้ลงไม่ได้เรียนอะไรเลย พวกแกต้องช่วยเรานะ
บุค :ไม่เป็นไรนะแก ถึงไม่อยู่ห้องเดียวกานก็รักแกเหมือนเดิม May 13 Thai festivalหลังจากเกิดความเซ็งมาตลอดหนึ่งอาทิตย์ ตอนนี้ก็เริ่มเข้าสู่สภาพปกติแล้วอ่ะ อาทิตย์ท่แล้วเป็นอาทิตย์ที่เซ็งสุดๆ หลังจากการสอบ แล้วก็งานคอนเสริตผ่านพ้นไปเราก็เช่าหนังมาดูทุกวัน ดูวันหล่ะสองสามเรื่องอ่ะ ดูจนเอียน พอเอียนมันก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อไปดี ไม่รู้จะพยายามไปเพื่ออะไรดี คือทุกอย่างมันจบเสร็จเรียบร้อยแล้วอ่ะ มันเลื่อนลอยแบบไม่มีจุดหมายอ่ะ เค้าว่ากันว่าความรู้สึกแบบนี้ทำให้คนฆ่าตัวตายได้โดยไม่รู้ตัวนะ แต่เราไม่ถึงขั้นนั้นหรอก เกิดเซ็งชีวิตขึ้นมาแบบไม่มีเหตุผล แต่พอกันที ความเซร็งไม่ได้ทำให้ชีวิตเราดีขึ้น
เมื่อวานมีอะไรน่าตื่นเต้นมากมาย เรามีนัดกินข้าวกับคุณลุงโรตารี่ตอนหกโมงเย็น แต่วันนั้นก็ดันมีเรียนไวโอลินอีก พอหกโมงก็รีบวิ่งออกมาจากชมรม แต่ดันไปเจออดีตกัปตันทีมเบสบอลที่เคยเล่าให้ฟังอ่ะ เค้าจบไปแล้ว กลับมาเยี่ยมโรงเรียน อยู่ๆเค้าเรียกชื่อเรา แล้วก็เดินมาคุยกะเราอ่ะ แบบงง เคยเจอกันแค่ครั้งเดียวอ่ะ อาจเป็นเพราะเราแอบไปบอกความลับกะอาจารย์ที่ปรึกษาเราว่า ทั้งโรงเรียนมีคนหล่ออยู่คนเดียวคือคนนี้แหละ จารย์แกต้องไปบอกต่อแน่นอน ให้ได้งี้สิจารย์ ไม่เข้าใจว่าโรงเรียนที่ญี่ปุ่นสนับสนุนให้นักเรียนมีแฟนเหรอนั่น เวลาจารย์แกเห็นเราคุยกะเพื่อนผู้ชาย แกจะดูดีใจเป็นพิเศษแล้วก็ถามว่าใช่สเป็กรึปล่าว ทั้งอาย ทั้งงงอ่ะ อ้าว เป็นเพื่อนกันไม่ได้เหรอ สเป็กเราไม่ชอบหนุ่มยี่ปุ่นอ่ะ มันติ้งต๋องหน่อมแหน่มเกินไป เหอๆ แต่ก็ดีที่ได้เจอหว่ะ ก็มันแอบหล่อจริงๆอ่ะนะ ไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีกอ่ะนะ แอบดีใจนิดนึง เหอๆ มันทำให้เราไปงานเลี้ยงสายเกือบครึ่งชั่วโมง เหอๆ
วันนี้ไปงานThai festivalที่โยโยกิมาอ่ะ มันแย่ตรงที่ฝนตก มีนักร้องชื่ออะไรซักอย่างมาจัดคอนเสริต เพื่อนต่างชาติเราบอกว่าเสียงเห่ยอ่ะ เป็นนักร้องได้ไงเนี่ย ก็นะ คุณภาพมันไม่เท่ากันอ่ะ เดินไปเจอร้านขายมะม่วง โครตอยากินอ่ะ ไปแอบชิม เพราะไม่มีตังซื้อ ลูกละสี่ร้อยเยน เมืองไทยลูกละสามสิบบาท กล้วยหอมสามลูกร้อยเยน เมืองไทยร้อยเยนก็คงได้ทั้งหวีอ่ะ ให้ตายเหอะ ไม่มีตังค์อ่ะ เดินๆ กินๆ แล้วเพื่อนๆมันก็ร้องกลับบ้าน เพราะว่าฝนมันตกแล้วมันก็โครตหนาว ก็เลยกลับโดยไม่ได้ซื้ออะไร ตอนแรกกะจะซื้อซีอิ๋วขาวกลับไปเพราะขวดที่แล้วมันจะหมดแล้วอ่ะ แต่ของมันเยอะอ่ะ แบกหนังสือเรียนญี่ปุ่นมาให้กิ๊บ แต่ก็ดันไม่เจอมันอีก ก็เลยต้องแบกกลับ ก็เลยตัดใจไม่ซื้อแล้วหล่ะ เหลืออีกสองเดือนกินไม่หมดแน่เลยอ่ะ
คิดถึงทุกคนนะ
May 10 体育祭。。。つまんない！昨日と今日の午後、体育祭の練習した。 実ゎあたしは見学だけだから、ずっと立ってて見るだけ。 つまんないねー。 でもさぁーもしみんなと一緒にやってももっとつらいかも。 やっぱりスポツはちょー苦ってだから。 明日、朝レンがあるんだ。 サボるー！！！笑
うちのクラスはみんな頑張ってる。えらいなぁ。
タイの体育祭ってもっと楽しいと思う。 見るだけでも楽しかった。タイの体育祭って１週間でやります。 １年の１番楽しい１週間デス。月曜から水曜までゎ色々なスポツ「バスケットとかハンドボールとかバレーボールなど」をやって、木曜に最後の試合をやります。金曜ゎ水泳の試合がアリマス。そして応援合戦があります。スポーツが苦手な人たちはみんな頑張って、応援した。 ちょー素晴らしいと思う。 ／￣￣＼っ っ | | っ 体くさい「たいいーくさい」！！やだぁ！！！笑 ＼ ／ ／￣￣￣＼＿ ＿＿＿（ ＿） |＿＿＿＿|￣￣￣￣|￣￣|￣￣￣| || | [ ] |￣￣|―――| || |＿_|| ||＿| | | || （ || || ::） |―――| || |￣￣￣￣| | | || |￣| || |￣| |＿＿＿| || |―| || |―| || || (＿ﾉ || ヽ＿) || May 09 เมคอัพวันนี้กลับมาถึงบ้าน บ่นให้โฮสฟังว่าอยากไปร้านตัดผม ทั้งๆที่พึ่งจะไปมาเมื่อสองเดือนที่แล้ว แต่แหมผมหน้าช้านมันยาวมาปิดลูกหูลูกตา เวลาไปโรงเรียนผมก็ฟูโครตๆ ก็ดันตื่นสายทุกวันอีก ไม่มีเวลาและความพยายามมานั่งหนีบผมตอนเช้าหรอกนะ อยากไปยืดอ่ะ จะได้ไม่ต้องมานั่งวุ่นวายเรื่องผมฟู เดี๋ยวค่อยกลับไปยืดเมืองไทย พอบ่นไปบ่นมา โฮสพี่เราก็มาสอนให้เราจัดทรงผมใหม่ ใส่แว๊ก ใส่อะไรเต็มไปหมด จะทำเป็นมั๋ยหน่ะ พอจัดผมเสร็จ โฮสพี่ก็บอกว่าต้องเมคหน่อย แล้วท่านพี่ก็จับแต่งซะ เป็นแกลไปเลยอ่ะ เหมือนพวกเด็กชิบูยะ น่ากัวหว่ะ แต่ท่านพี่แต่งแบบเซียนจริงๆอ่ะ มีบังคับไม่ให้ดูกระจกก่อนด้วยนะ จับปัดมาสคราร่าจนตาดำปิ๋ดปี๋ แต่เด็กญี่ปุ่นก็ทำกันงี้แหละ แต่ช้านคงไม่มีวันทำเองหรอกนะ มีหวัง เลอะเทอะแน่นอน ก็สนุกดีอ่ะ แต่คงจะใช้เวลาแต่งตัวนานน่าดู เอาเวลาไปนอนดีก่า เรื่องนอนสำคัญกว่า อิอิ
วันนี้มาบ่น
Ps คิดถึงทุกคนนะ
บุค: ก็ช้านมีชุดฮะรุอยู่แค่สองตัวนั่นแหละ แกต้องเข้าใจ May 07 Fishing and Festival最近日本語で書くのはめんどくさくなった。だめだわぁ！！最近何もやりたくない。勉強したくない。つまらなくなってきた！！何したらいいかなぁ？？自分でも分からない。 アッ！！デートしたいんだ！笑。「じょだんだよ」。。それは無理だなぁ。笑。。彼氏がいないから。。最近何をやってもすぐ疲れてしまう。つまらなくなった。力がないんだ！何でだろう！
頑張らなきゃ。。。。。。
一昨日はホストファミリーと釣りした。 楽しかったぁ。 それから、近くの神社にくらやみ祭りがあるから。 前のホストファミリー＜神主です＞はおみこしを近くで見られる所を用意してくれた。だからすごく近くでおみこしが見まれした。すばらしかったよ。
昨日、ももちゃんとももちゃんの友達と競馬場に行った。４人男１人女。競馬って遊ぶ所じゃないけど。ちょー面白かったよ。ももちゃんは５0００円かったみたい。おめでとう。。。彼は競馬がすごく得意だよ。笑
Fishing
BABY Q
ช่วงนี้ไมมันเซร็งจัง เมื่อวานซืนไปตกปลากะโฮส มากันหมดบ้านเลยอ่ะ เราตกได้มาสองตัว เอามาย่างกิน อร่อยดี พอกลับมาก็ไปงานมัสสึริ มีงานแห่อะไรกันก็ไม่รู้ คนเยอะมากๆๆๆๆๆ แต่โฮสพ่อที่แล้วเราเป็นเจ้าอาวาส เราก็เลยได้บัตรที่นั่งพิเศษไปดูเค้าแห่กัน จริงๆแล้วที่นั่งตรงนั้นอ่ะ ต้องจ่ายไม่รู้กี่หมื่นเยนถึงจะได้นั่ง แต่เหมือนกะใช้เส้นเลยอ่ะ มันอลังการดี แต่ต้องนั่งดูตรงนั้นตั้งสองชั่วโมง แบบง่วงโครตๆ แต่ก็สนุกดี
เมื่อวานไปเที่ยวสนามม้าแข่งกะเพื่อนๆ มันเหมือนกะเป็นการพนันอ่ะ แต่เราไม่ได้เล่นนะ อายุไม่ถึง แถมไม่ร้เรื่องอะไรซักกะอย่าง ไปดูอย่างเดียว เพื่อนๆมันก็เล่นกัน ได้กันมาคนหล่ะหลายพันเยนเหมือนกันอ่ะ สนามแข่งม้าที่ญี่ปุ่นไฮโซอ่ะ คนโครตเยอะ แล้วเพื่อนๆก็ไปพลาญเงินกันที่เกมส์เซนเตอร์ มาอย่ที่นี่แบบวันๆ เอาแต่เที่ยวอ่ะ แต่มันก็ยังเซร็ง เป็นอะไรของมันนะ อยากออกไปจากโตเกียวอ่ะ มันเริ่มจะเบื่อๆขึ้นมาแย้ว อีกสองเดือนก็กลับแล้ว กัมบะโรว
May 05 Summer Landโกเดิลวีกวันที่สอง ไปซัมเมอร์แลนด์กับรุ่นน้องที่โรงเรียนชื่อ ลิซ่าจัง คุณเธออยู่ม.สาม แต่ยังกะเด็กประถมเลยอ่ะ แมกซิมกับโอลิก็ไปด้วย มันก็คล้ายๆสวนสยามอ่ะนะ เป็นสระว่ายน้ำในร่ม แบบข้างนอกหนาวแต่น้ำก็ยังอุ่นอ่ะ ไปเล่นคลื่นยักษ์กัน แบบคนเยอะโครตๆ เวลาคลื่นมาทีก็โดนพัดก็ไปเป็นแพ ชนกันไปชนกันมา แต่ก็ไม่สนุกเหมือนกับเล่นทะเลจริงอ่ะ คนก็ไม่แน่นอย่างนี้ด้วย สระเล็กกระติวเดียว คนลงมาเกือบพันได้เพื่อมากระโดดเล่นคลื่นอ่ะ คิดถึงคาบาน่ากะหาดทรายรีที่ชุมพรอ่ะ สนุกกว่าเป็นไหนๆ ไม่ต้องมาเบียดกันเล่นด้วย แล้วก็ไปเล่นพวกสไลด์เดอร์ สนุกมากมาย แล้วก็ไปลงพวกโอฟุโระ มีฝนตกปลอมด้วยอ่ะ ทำเหมือนจริงโครตๆ มีฟ้าร้องฟ้าผ่าด้วย แต่ดีที่ฝนที่ตกลงมาก็ยังอุ่น พอเล่นจนพอใจก็เปลี่ยนชุดไปเล่นสวนสนุกข้างนอกต่อ ก็มีพวกโรเลอร์โคสเตอร์ ไวกิ้ง ไรพวกนี้ แบบเล่นไม่ไหวอ่ะ อยากอ้วก เลยเปลี่ยนมาลงสระอีกรอบ ค่อยรู้สึกดีขึ้นหน่อย พอสระจะปิดก็รีบๆเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับบ้าน วันนี้ใส่ทูพีส เห็นหน้าท้องเป็นชั้นๆเลยอ่ะ อิอิ ไม่ไหวแล้ว คืออ้วนกว่านี้ไม่ได้แล้วนะ แต่ลดยังไงก็ไม่ลงอ่ะ กลับไปค่อยทำรึกันนะ อยู่นี่มันเสียดาย เวลาเค้ายื่นของอร่อยๆมาให้ลอง ถ้าไม่กินก็เสียดายตาย เดี๋ยวกลับไปก็ไม่มีอร่อยๆอย่างนี้ให้กินแล้วนะ ซูชิเมืองไทยก็ไม่ได้เรื่อง อาหารญี่ปุ่นเมืองไทยก็ห่วยอ่ะ ตอนนี้ต้องรีบๆกินไว้เยอะๆ เหอๆ
Ps คิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะ
บุค โบ ไฟรท์:เทอมหน้าขอให้ได้อยู่ห้องเดียวกันนะ
คิดถึงพ่อกะแม่กะพี่แอนกะพี่เก๋กะเกวนะ ไปเที่ยวไหนกันอ่ะ น่าอิจฉา
คิดถึงพี่ๆเอ็นเจ ไม่อยากบอกว่าอยู่นี่กิ๊ฟเกเรมากมาย
จะกลับแล้ว ของฝากอยากได้อะไรก็เม้นท์มานะ
4人で遊んだ！！
気もちい
Lisaちゃんと
When we have Nothing to do!! May 03 มัทสึริ งานเทศกาลวันนี้มีงานเทศกาลที่เมืองเรา เป็นงานที่ใหญ่ที่สุดในรอบปี มันจัดสามวันเท่านั้น วันนี้เป็นวันแรก มีงานแห่อะไรต่อมิอะไร เหมือนในการ์ตูนเลย แล้วก็มีพวกของกินขายเต็มไปหมด วันนี้ก็เลยกินโครตเยอะ เครป ฮอทดอก ราเมง แล้วก็ช็อกโก้แบนาน่า สนุกอ่ะ แต่ใช้เงินในการกินไปโครตเยอะเลยอ่ะ กินอย่างเดียว เป็นครั้งแรกที่ได้มานั่งนินทาเพื่อนกะอาจารย์กับเพื่อนๆอ่ะ มันทำให้เรารู้ว่าความเป็นจริงมันเป็นยังไงอ่ะ ก็อย่างว่า คนญี่ปุ่นเข้าใจยากจริงๆ
ช็อกโก้แบนาน่า
โทโมดาจิ
May 02 雨の日ただいま！！今、元気になってきた。 明日Glodenweekだ。 どこに行こうかな！！！
วันนี้ฝนตกทั้งวัน เซร็งเมื่อกี้ดันแผ่นดินไหวอีก โอก้าซังดันไม่รู้ตัว บ้านเย่าโหยกเหยก ยังบอกว่าไม่ใช่อีก อันตรายหว่ะ แต่มันก็ไหวแป็บเดียวแล้วก็หยุด เหอ แต่มันก็ชินแล้วอ่ะ เมื่ออาทิตย์ที่แล้วมีปัญหากะเพื่อนสนิทที่โรงเรียนนิดหน่อย มันไม่จริงใจอ่ะ ช่วงนี้ก็เลยไม่ได้คุยกะเพื่อนเหมือนเดิม คิดถึงเพื่อนเมืองไทยอ่ะ คิดถึงพวกแก คนญี่ปุ่นเข้าใจยากหว่ะ พูดอย่างรู้สึกอีกอย่าง แต่เพื่อนดีๆก็มีถมไป ไม่อยากสนใจแล้วอ่ะ เหลือเวลาอีกไม่กี่เดือนก็จะกลับแล้ว ว่าแต่ว่ายังไม่ได้จองตั๋วเลยอ่ะ มันโหวงเหวงยังไงไม่รู้ ความคิดนึงคิดว่า อยากอยู่ญี่ปุ่นให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่คิดอีกที มันไม่มีความหมายอ่ะ รีบกลับไปรับความเป็นจริงที่ไทยดีกว่า อยู่นี่มันเหมือนกับอยู่ในฝันอ่ะ ยังไงก็ต้องกลับอยู่แล้ว รีบๆกลับไปดีก่า
เมื่อวานเป็นวันที่ร้อนมากมาย แต่คงไม่เท่าเมืองไทยอ่ะ แล้ววันนี้ก็กลับมาหนาวอีก อะไรของมันเนี่ย
คิดถึงทุกคนนะ เครียดหว่ะ
วันนี้เป็นบล็อกบ่นๆๆๆๆๆๆๆ April 04 Shopping at Kijijoji! How fat I am!!!!!!今日はお母さんとにお姉さんと一緒に買い物したー。やぱり部活をサボった。 いろんな物を買ってくれた。 本当にありがたい。 最近は日本語が出てこない。 ヤバイわぁ。 パソコンを使いすきます。 もう、やめようかな。 日本の生活は３ヶ月しかない。 やだ。まだ帰りたくない。
ช็อบแหลกลาน เป็นการช็อบที่ฟุ่มเฟือยที่สุดในชีวิต วันนี้ไปช็อปกับพี่สาวแล้วก็โฮสแม่ที่คิจิโจจิ ได้ชุดฮะรุมาทั้งเซ็ต กลุ้มใจตัวเอง บอกโฮสแม่ว่าอยากได้กางเกงยีนส์ เค้าก็บอกว่าเลือกตามบายเลย เราก็เลยบอกพี่คนขายว่า เอาไซส์ใหญ่ที่สุดในร้านอ่ะ แล้วตอนเอามาลอง โครตกลัวว่าจะใส่ไม่ได้ เพราะเมื่อวานก็ไปช็อปกับเพื่อนแล้วก็ลองยีนส์ ขนาดXLแล้วยังไส่ไม่ได้อ่ะ แต่คราวนี้ปรากฎว่าใส่ได้แต่มันรูดซิบไม่ถึง เราก็ถามคนขายว่าไม่มีใหญ่กว่านี้แล้วเหรอ เค้าบอกว่าใหญ่กว่านี้ไม่ได้ผลิต ซะงั้น เซ็งไปเลย โอเน่ซังก็เลยเข้ามาช่วยรูดซิบให้ อนาถตัวเอง สรุปว่ายัดเข้าไปได้ แต่ขยับตัวแทบไม่ได้ มันแบบฟิตมากๆ พี่คนขายเค้าก็บอกว่าไม่เป็นไร เดี๋ยวมันก็ยืดอีก ก็เห็นพูดงี้ทุกร้านอ่ะ แต่ก็เห็นจะยืดซักกะตัว แต่เราก็ตัดสินใจซื้อ เพราะเรามีความเชื่อว่าเราจะผอมลง อิอิ ความเชื่อคือความมั่นใจในสิ่งที่มองไม่เห็น เหอๆ พอช็อปเสร็จก็แอบไปกินไอติมพาร์เฟ่สตอร์เบอรี่ ช่วงนี้ที่ญี่ปุ่นเป็นฤดูสตอเบอรรี่ อร่อยมากๆ กินทุกวันก่อนนอน แล้วยังงี้จะผอมได้ไงหล่ะเนี่ย (*´Д｀)
หลังจากนั้น ก็ไปซื้อรองเท้า ตอนแรกดูหน้าร้านมันห้าพันเยน แต่ไอมุมห้าพันเยนมันไม่ถูกใจ พนักงานขายก็เลยเอาคู่นู้นคู่นี้มาให้ลองจนได้คู่ที่ถูกใจ โฮสก็เลยซื้อให้ ตอนนั้นลืมดูราคา พอซื้อเสร็จ แอบดูราคา โอ้ แม่เจ้า หมื่นห้าพันเยน ไม่เคยใส่รองเท้าแพงขนาดนี้มาก่อนอ่ะ คือที่ใส่อยู่ตอนนี้ก็เป็นพวกรองเท้าร้อยเก้าเก้า หน้ารามไรประมาณนั้น แล้วก็ซื้ออะไรอีกมากมาย กางเกงในลายคิตตี้แล้วก็พวกลายแปลกๆมาสามตัว โฮสบอกว่าถ้าซื้อกลับไปใส่เมืองไทยแม่เราต้องตกใจแน่เลย เฮอๆ แล้วก็ซื้อถุงเท้ายกโหล คือประมาณเหมือนกับบ้านนอกเจ้ากรุงอ่ะวันนี้ โฮสบอกว่าไม่ค่อยมีเวลามาช็อปด้วยกันอย่างนี้บ่อยๆ อยากได้อะไรก็บอกนะ ใจดีหว่ะ โฮสบอกว่าตอนนี้ลูกเค้าทำงานหมดแล้ว ไม่มีใครมาช่วยใช้เงิน พอเรามาอยู่ก็กลายเป็นว่าเรามาพลาญเงินเค้าแทน โกะเมนเนะ อยู่ญี่ปุ่นแล้วรู้สึกชีวิตไฮโซขึ้นเยอะอ่ะ แต่อีกสามเดือนก็จะกลับไทยแล้ว ต้องใช้เวลานี้ให้คุ้มค่า
Ps คิดถึงทุกคนนะ
Love my host family so much |
|
|
