Sararat 的个人资料元気ギフトでございます Genki gifuto照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
|
9月11日 Thank Godซื้อคอมใหม้แย้วล่ะ กว่าจะหาเจอ มีแต่แบบแพงๆทั้งนั้น แต่ในที่สุดพี่ยูกิ (พี่น้องที่โบสถ์โตเกียว พูดไทยได้ด้วย ใจดีมากมาย)เค้าพาไปอะกิฮาบาราก็เลยได้เครื่องนี้มา pentium M ล่ะ ยี่ห้อ?mouse computer รู้จักรึเปล่าน้า แต่ถือว่าเป็นคอมที่ถูกแล้วก็ดีอ่ะ อิอิ
เมื่อวานนี้ไปซื้ออาหารไทยที่ Asia sotre โครตแพงเลยอ่ะ มะละกอลูกล่ะ1000 เยน เราซื้อสาคู ซอสพริกภูเขาทอง ข้าวเหนียวสังขยา แล้วก็ทุเรียนกวนมา หวังจะให้ Host กับเพื่อนๆที่โรงเรียนชิมกัน หลัฃจากนั้นเราก็หิ้วคอมไปให้พี่ยูกิเค้าลงโปรแกรมภาษาไทยให้ ตอนนี้ก็ใช้ได้แล้ว มีอินเตอร์เน็ตด้วยนะ พี่ยูกิเค้าก็ใส่ให้อีกนั่นแหละ ไอเราไม่รู้เรื่องอะไรหรอก พอขากลับ เกิดอยากเข้าห้องน้ำ เลยไปใช้ในห้าง keio store ในชินจูคุ แล้วดันลืมของที่ซื้อมาวันนี้ในห้องน้ำอ่ะ ขึ้นรถไฟแล้วพึ่งนึกออก แต่คงกลับไปเอาไม่ได้แย้วอ่ะ ซื้อมาก็หลายตังค์อยู่หรอก พอกลับมาถึงบ้านก็เล่าให้โอก้าซังฟัง เค้าก็หัวเราะในความขี้ลืมของเรา แต่ก็ยังเสียดายไม่หาย ก็เลยลองอธิฐานดู กะว่าพรุ่งนี้จะไปดูอีกที
วันนี้ไปโบสถ์ก็ให้พี่น้องที่โบสถ์เค้าอธิฐานเผื่อให้เจอ เพราะเสียดายมากมาย แต่ก็ตลกดี พอเลิกจาโบสถ์ ก็กลับไปที่ชินจูคุ แล้วก็ลองเค้าไปดูห้องน้ำเดิม อ่ะ คงอยู่หล่ะ ค้างคืนไว้อย่างนั้น แต่เรามีความหวังใจว่าจะเจอ ก็เดินไปถามพนักงานทำความสะอาด ตอนแรกก็นึกอยู่ว่าเค้าจะเข้าใจมั๋ยน้า พอบอกเค้าว่า 昨日の忘れもの เค้าก็เลยเดินไปหยิบมาให้ เย้ ขอบคุณพระเจ้า แต่ข้าวเหนียวสังขยาก็กินไม่ได้แล้วอ่ะ เพราะไม่ได้แช่ตู้เย็น แงง
วันนี้โรตาเรี่ยนเค้าพาเราไปเลี้ยงต้อนรับอีกแย้ว มาตั้งเดือนกว่าแย้วยังต้อนรับกันไม่เสร็จเลย ในที่สุดเราก็ได้กินเค้กช็อกโกแล็ตอีกครั้ง อิอิ โอก้าซังก็เลยทําหน้าดุใส่ บอกว่าสิวขึ้นไม่รู้ด้วยนะ อิอิ ก็คนมันอยาก ห้ามยากนะ ขอนิดนึง พอกินเสร็จก็ไปดูรอบหนังเรื่องชาลีโตะช็อกโกเลโตะแฟกโทรี่ เค้าสัญญาว่าจะพาเรามาดูล่ะ เพราะวันนี้มันดึกแย้ว เย้ อยากรู้ว่าโรงหนังญี่ปุ่นเป็นไง แต่คงแพงน่าดูเลย！！！！！
 Thank GOd for TODAY8月22日 Church of tokyoหลังจากหาโบสถ์มานาน ก็หาเจอจนได้ โบสถ์เรามีคนไทย คนอ่ะ พี่ๆเค้าใจดีมาก เราก็อายุน้อยสุดตามเคย ดีๆ จะได้ไม่นั่งเอ๋อ เพราะพี่ๆเค้าช่วยแปลให้ โบสถ์ที่นี่โครตอบอุ่นเลย มีคนไม่มาก แต่ทุกคนรักกันนะ วันี้มีแผ่นดนไหวอีกแล้ว พี่ๆเค้าบอกว่าเป็นปกติของญี่ปุ่น ไม่ต้องตกใจ พี่ๆเค้าบอกว่า ถ้าว่างวันไหนให้โทรไปหาเค้านะ เค้าจะพาไปเที่ยว ว้าว ใจดีจัง พอตอนเย็น ในสโมสรเดียวกน พาเราไป พาไปร้านอะไรก็ไม่รู้ อาหารแปลกๆ แต่ก็อร่อยดี ก่อนหน้านั้นต้องต่อคิว แล้วก็เจอเด็กนร กลุ่มนึง โอโต้ซังถามเค้าว่าอยู่ ม .อะไร เ้ค้าก็บอกว่าม.5 โอโต้ซังก็เลยบอกว่า เราก็ม.5 เหมือนกัน เค้าก็ฮือฮากันใหญ่ เราก็เลยถามว่า แปลกตรงไหนอ่ะ หน้าแก่หรอ เค้าก็หัวเราะกันใหญ่ งง งง
7月14日 เรื่องของเมื่อวานเมื่อวานนี้กิ๊ฟไปแคร์มา แต่คราวนี้ ไม่ได้ไปคนเดียวนะ เพราะว่าพาพี่แอนมาไปด้วย ทุกครั้งที่ไปแคร์จะมีอะไรเตือนใจ และต้องให้กลับใจใหม่อยู่เสมอ แต่ไม่รู้ว่าทําไมเมื่อเดินออกจากแคร์แล้ว ก็รู้สึกกลับเข้าสู่ปกติ ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองต้องเปลี่ยนแปลง แต่การไปแคร์ครั้งนี้ทําให้เข้าใจว่าทําไม
"เพราะกระแสน้ำก็ไหลอยู่ตลอดเวลา นับวันก็ยิ่งไหลเชี่ยว แต่ปลาที่มีชีวิต ก็ว่ายทวนกระแสน้ำนั้น ปลาที่ตายแล้วก็ไหลไปตามกระแสน้ำ
ทําให้ลองมองย้อนกลับมาดูตัวเอง ว่าชีวิตของเรา เป็นปลาเป็น หรือปลาตาย หลายๆครั้งที่เราก็ไหลไปตามกระแสน้ำ เพราะการที่ไหลไปตามกระแสน้ำ สบายกว่าการว่ายทวนน้ำ แม้จะรู้ว่าการไหลไปตามกระแสน้ำทําให้ยิ่งไกลจากต้นน้ำและพาไปถึงจุดจบ
ชีวิตเราวันนี้อาจจะเป็นเหมือนปลาที่ตายแล้วมานานแสนนาน แต่God ใส่ชีวิตใหม่ให้กับเราแล้ว
เราก็ต้องไม่ไหลไปตามน้ำเหมือนปลาตาย แต่เราต้องว่ายทวนน้ำดั่งปลาเป็น ถึงแม้จะเหนื่อสักหน่อย แต่ก็ทําให้ได้ชีวิตนิรันดร์นะ |
|
|
